Gianni Bodo: Ένας «ρόκερ» στο «Σωκράτη»

Συνέντευξη με τον τραγουδοποιό και εκπαιδευτικό

Δημήτρης Ηλίας

Συνέντευξη με τον τραγουδοποιό και εκπαιδευτικό

Είναι σπάνιο να μπορείς να διαχειρίζεσαι δύο καριέρες. Ακόμα πιο δύσκολο, αν οι καριέρες διαφέρουν η μία από την άλλη σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Ο Gianni Bodo είναι δάσκαλος στο σχολείο «Σωκράτης» και παράλληλα είναι τραγουδοποιός και ερμηνευτής με μία καριέρα που όλο και δυναμώνει.   

Ήταν 23 χρονών και φρέσκος από το πανεπιστήμιο όταν έγινε εκπαιδευτικός. Δεν είχε ακούσει ακόμη για την Κοινότητα, αλλά η φίλη του, ελληνικής καταγωγής, που εργαζόταν ήδη στο «Socrates» τον έπεισε να στείλει μια αίτηση… και όπως λένε τα υπόλοιπα είναι ιστορία! Ήταν η πρώτη του συνέντευξη για δουλειά και η τελευταία του. Κάπου 20 χρόνια μετά, είναι ακόμα εκεί και ακόμα ερωτευμένος. Είχε πολλές ιδιότητες όλα αυτά τα χρόνια ως δάσκαλος, ειδικός παιδαγωγός, διευθυντής και σε κάποια φάση ένα είδος πρεσβευτή για να προωθήσει το μοναδικό ταξίδι και την εμπειρία που είναι η εκπαίδευση στο «Σωκράτης – Δημοσθένης». Είναι περήφανος που οι δύο κόρες του είναι απόφοιτες του «Σωκράτη», καθώς έχουν λάβει μια ολοκληρωμένη πολιτιστική εκπαίδευση που συνεχίζει να αποτελεί το θεμέλιο της επιτυχίας τους.

Τα ΝΕΑ σε μία αποκλειστική συνέντευξη, ανακαλύπτουν την πολύπλευρη σταδιοδρομία του μουσικού – εκπαιδευτικού:

ΝΕΑ: Ποιες είναι οι μουσικές σου επιρροές;

GB: Αν και η μαμά μου ήταν δασκάλα για σχεδόν 30 χρόνια και σίγουρα το επάγγελμα τρέχει στις φλέβες μου, η μουσική είναι το οξυγόνο μου και η πρώτη μου αγάπη. Ασχολήθηκα με τη μουσική πολύ νωρίς κατά τη διάρκεια του δημοτικού. Σε όλα τα εξώφυλλα των σημειωματάριων μου, θα μπορούσατε να διαβάσετε τα ονόματα των πολλών συγκροτημάτων εκείνης της εποχής που αγάπησα: U2, The Police, Men Without Hats… Στα 17α γενέθλιά μου, ως μάρτυρες του αυξανόμενου ενδιαφέροντος μου για τη μουσική, οι γονείς μου με έκαναν δώρο με την πρώτη μου κιθάρα μπάσο. Θυμάμαι τη στιγμή σα να ήταν χθες. Δεν πέρασε πολύς καιρός αφότου έμαθα να βγάζω τις συγχορδίες του With Or Without You των U2 και άρχισα να γράφω τα δικά μου τραγούδια.

ΝΕΑ: Χρησιμοποιείς τη μουσική σαν όχημα για καλύτερη εκπαίδευση με τους μαθητές σου;

GB: Ναι, χρησιμοποιώ συχνά τις μουσικές μου δεξιότητες στην τάξη και μερικές φορές μοιράζομαι τις μουσικές μου εμπειρίες με τους μαθητές μου. Κυρίως, μου αρέσει να δουλεύω τραγούδια με τα παιδιά για τις σχολικές παραστάσεις. Πάντα μου άρεσε να παίρνω κλασικά αγγλικά ποπ τραγούδια και να τους δίνω μια νέα ζωή στα γαλλικά, με μια εκπαιδευτική ανατροπή. Δεν είμαι σίγουρος ότι είναι νόμιμο, αλλά είναι πάντα διασκεδαστικό! Με τα χρόνια, οι μαθητές μου και εγώ έχουμε ερμηνεύσει επανασχεδιασμένα κλασικά έργα όπως το Let it Be, το Stand By Me και το New York New York του Sinatra. Πιστεύω ότι ορισμένοι μαθητές εκτιμούν τη μοναδικότητα αυτού που μπορώ να τους προσφέρω ως δάσκαλος «μουσικής». Κυρίως όμως, ελπίζω ότι, αν επρόκειτο να αντλήσουν κάτι από τις εμπειρίες μας, είναι να ακολουθήσουν τα όνειρά τους, να επιμείνουν και να εμπνεύσουν τους άλλους.

ΝΕΑ: Ποιες ήταν οι πιο σημαντικές μουσικές σου επιτυχίες;

GB: Δεν παίζεις μουσική επειδή περιμένεις επιτυχία και λατρεία, το κάνεις επειδή την αγαπάς και είναι έκφραση αυτού που είσαι. Τούτου λεχθέντος, η επιτυχία είναι πάντα ευπρόσδεκτη. Σίγουρα, το να έχεις την ευκαιρία να συνεργαστείς με τον εμβληματικό παραγωγό Pierre Marchand (Sarah McLachlan) είναι πάντα μια σουρεαλιστική εμπειρία. Ήμουν μεγάλος θαυμαστής του τρόπου δουλειάς του Marchand πριν συναντηθούμε. Επίσης, μεγαλώνοντας στην εποχή της μουσικής τηλεόρασης, ένιωσα μεγάλη υπερηφάνεια βλέποντας το πρώτο μου σόλο LP, Fade To Rose, να λαμβάνει διθυραμβική κριτική από έναν από τους πιο σεβαστούς μουσικούς γκουρού του Κεμπέκ, τον Claude Rajotte στο Musique Plus.

Μια άλλη τεράστια συγκίνηση, όταν έπαιξα μπροστά σε 10.000 άτομα στο Place Bell ανοίγοντας για το θρυλικό Ιταλό Claudio Baglioni. Πιο πρόσφατα, αισθάνθηκα υπέροχα όταν υπέγραψα μια συμφωνία με τη Sony music London και να συνεργαστώ με το βρετανικό συγκρότημα της δεκαετίας του ’80 Cutting Crew για την κυκλοφορία του πρώτου γαλλικού σινγκλ μου: Si Je Pars. Σχεδόν 10 μήνες μετά την κυκλοφορία του, το Si Je Pars, εξακολουθεί να προβάλλεται και να βγαίνει στα charts στο Κεμπέκ.

ΝΕΑ: Πως επηρέασε την καριέρα σου το Covid;

GB: Το Covid ήταν όντως δύσκολο. Ως καλλιτέχνης πρέπει να φαίνεσαι και να ερμηνεύσεις τα τραγούδια σου αν θέλεις να ακουστούν. Ηχογραφούσα αρκετό καιρό πριν την πανδημία. Έτσι, είχα όλα αυτά τα υπέροχα τραγούδια έτοιμα αλλά χωρίς μέρος να τα παίξω! Ήταν σα να έχεις μια Ferrari στο γκαράζ που δεν μπορείς να τη βγάλεις στο δρόμο! Πρέπει να πω ότι η ιογενής καταιγίδα κατέληξε να προσφέρει τουλάχιστον ένα διαμάντι στο ρεπερτόριό μου, καθώς το Hurricanes and Butterflies έλαβε λαμπρές κριτικές σε όλο τον κόσμο.

Ο Gianni συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία του. Ανυπομονεί να κυκλοφορήσει το δεύτερο γαλλόφωνο video single του στις αρχές Ιανουαρίου. Ας ελπίσουμε ότι θα μπορέσει να αξιοποιήσει την επιτυχία του Si Je Pars και να μπει δυναμικά στην αγορά του Κεμπέκ. Σχεδιάζει επίσης μια ταυτόχρονη ευρωπαϊκή κυκλοφορία του ίδιου τραγουδιού στα ιταλικά. Επίσης, δεν έχω ένα αλλά δύο συναισθηματικά φορτισμένα αγγλικά EP που «ψήνονται».

«Όσο υπάρχει λίγη αγάπη και πίστη στην καρδιά μου, θα συνεχίσω να γράφω τραγούδια και ελπίζω να αγγίξω μερικές ακόμα ψυχές στην πορεία» λέει ο ρόκερ των σχολείων «Σωκράτης»!