Πολιτισμική αποικιοκρατία

Χαράλαμπος B. Κατσιβαρδάς* [ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ]

Ο διωγμός της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως ως δομικής σταθεράς της Ελληνικής συνταγματικής εννόμου τάξεως αλλά και εν γένει του πυρήνα του Ελληνισμού, τελείται υπό διωγμόν, όπως κατ’ αντιστοιχία και σύμπας ο Ελληνισμός.

Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς*
© ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

Η γενεσιουργός αιτία καθίσταται η ίδια η «θεσμική» ανθελληνική ελίτ, η οποία έχει αφενός καταλάβει το Ελληνικό Κράτος, υποσκάπτοντας κεκαλυμμένα τα θεμέλια του έθνους και εξ ετέρου αναλόγως η ηγεσία της επισήμου Ελλαδικής Εκκλησίας.

Ορούμε επί τη πράξει τοσαύτα παράδοξα και ακατάληπτα γεγονότα να συμβαίνουν, εις βάρος της ζώσης παράδοσης μας αλλά και εις βάρος του αφελληνισμού και ουδείς αντιδρά ή εθελοτυφλεί ή το αντιπαρέρχεται ως να μη συμβαίνει εν τη πατρίδι μας.

Αφενός η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας από στίφη επήλυδων, οι οποίοι επιδοτούμενοι από τις αδήλου προελεύσεως μη κυβερνητικές οργανώσεις (οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω ουδόλως συνεισέφεραν εθελοντικά εις την κατάσβεση των πυρκαγιών), απεργάζονται εν ευθέτω χρόνο την κατάληψη της Ελλάδας, εις επίρρωση της διαπίστωσης αυτής καθίσταται η απερίφραστη δήλωση της Προέδρου της Δημοκρατίας περί της επιλύσεως του δημογραφικού με τους αλλοδαπούς και συν τοις άλλοις η «σκοτεινή» εξαίρεσή τους ως προς τον εμβολιασμό.

Εξ ετέρου η επίσημη Εκκλησία συναινεί προς την απαγόρευση των λιτανειών των Ιερών εικόνων των Αγίων μας αλλά και άρτι προσφάτως της Υπεραγίας Θεοτόκου, ενώ αύθις και εν ταυτώ, εις την Χίο επέτρεψαν δίχως ουδεμία επέμβαση τη «λιτανεία» μίας κούκλας, η οποία αναπαρίστανε μία πρόσφυγα, ως σύμβολο της μαζικής μετανάστευσης αλλά και της επανένωσης των οικογενειών των μουσουλμάνων, άνευ τηρήσεως ουδενός υγειονομικού μέτρου, προς πρόληψη διάδοσης του ιού.

Επομένως, υφίστανται δύο μέτρα και δύο σταθμά, ο Ελληνισμός εν τα όρια του Ελλαδικού Κράτους, εκριζώνεται εκ βάθρων και άρδην, ενώ το ίδιο το Κράτος προφανώς μετά της ηθικής αυτουργίας ορισμένων επώνυμων υπερεθνικών διευθυντηρίων, τα οποία απεργάζονται την κατάληψη της Ελλάδας, διά της πολιτισμικής αποικιοκρατίας, ποδηγετούν τις εγχώριες εύλαλες πολιτικές μαριονέτες, διά των πράξεων και παραλείψεών τους, να προλειαίνουν προς την κατεύθυνση αυτή τα γεγονότα.

Πρόκειται για έναν εγχώριο «δούρειο ίππο», ήτοι το ίδιο το παρασιτικό, δοτό και πολυσχιδώς ανθελληνικό κράτος, το οποίο διά της φαινόμενης «δημοκρατικής» αντιπροσωπείας, επιδιώκει καθοιονδήποτε τρόπο, αφενός να διχοστατήσει το λαό διά την διασποράς της ιδεολογικοποίησής του και εξ ετέρου να τον ωθήσει παντοιοτρόπως προς το να μισεί τον πολιτισμό του, την ιστορία και τη γλώσσα του.

Σήμερον βιώνουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, να διώκεται όποιος είναι Έλληνας και πιστεύει στο Θεό, δηλαδή αναστέλλεται το δικαίωμα του Θρησκεύειν με το πρόσχημα της επιβληθείσης πανδημίας, ενώ εν τη Ελλάδι, το αντίστοιχο δικαίωμα των αλλοδαπών ενδημεί αναλλοίωτο δίχως ουδεμία επέμβαση αλλά και άνευ ουδενός συσχετισμού αυτού με την περιλάλητη πανδημία.

Τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο συμβαίνει και με την Ελλαδική Εκκλησία, η οποία στρέφεται κατά του ιδίου φιλοΧρίστου ποιμνίου του ως προβατόσχημος λυκοποιμήν, καθότι συντάσσεται αναφανδόν με το σκοτεινό εσμό πλέγματος συμφερόντων δρώσα, έτι άπαξ, κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή, κατά το πλείστον ως Υπουργείο, παράρτημα της καχεξίας του δοτού Κράτους της Πολιτείας και όχι ως πνευματικός Θεσμός άρρηκτα συνυφασμένος με τα Ιερά και Όσια τούτου του καθημαγμένου τόπου.

Εν κατακλείδι και εν συμπεράσματι, αιτούμεθα εμμανώς και διακαώς να επέλθει απελευθέρωση του υπόδουλου ελληνικού οικουμενικού έθνους αλλά και εν ταυτώ Ελλαδικού από τη δουλεία του επιβαλλόμενου έξωθεν δοτού ανθελληνικού Κράτους.