Οικογένεια του Λαβάλ ζητά βοήθεια για την καρκινοπαθή κόρη τους

Η Μαρία πρόσφατα, λίγο μετά που υποβλήθηκε σε ένα γύρο χημειοθεραπείας

•Η εικοσιδιάχρονη Μαρία Μουσκάρη έχει λέμφωμα Χότζκιν σταδίου 4
•Υπάρχει θεραπεία στο Τέξας (ΗΠΑ) αξίας 250.000$

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ: 

Προς το συμφέρον μιας οικογένειας του Laval που βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε απόλυτη ανάγκη, ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΚΑΝΑΔΙΚΑ ΝΕΑ του ομίλου NEWSFIRST MULTIMEDIA αποφάσισαν να μοιραστούν την ιστορία με το αναγνωστικό μας κοινό. Προσεγγίζοντας εσάς τους αναγνώστες, ελπίζουμε ότι όλοι θα ωφεληθούν, δείχνοντας παράλληλα κάποια γενναιοδωρία. Η μητέρα της εικοσιδιάχρονης Μαρίας Μουσκάρη, Έλσα Μωραΐτη, μοιράζεται αυτή την αφήγηση από πρώτο χέρι.

Όλα ξεκίνησαν γύρω στο Νοέμβριο του 2017. Η Μαρία ξύνονταν και έπαιρνε μπορντούρες στα πόδια και τα χέρια της από όλο το ξύσιμο. Δυσκολευόταν να κοιμηθεί και πραγματικά δεν ένιωθε σαν τον εαυτό της.

Μέχρι το Μάιο, το ξύσιμο της ήταν τόσο κακό, που δεν κοιμόταν και ήταν τόσο εκνευρισμένη που ξάπλωσε στον καναπέ κλαίγοντας. Τα πόδια, τα χέρια και το σώμα της ήταν γεμάτα από μπορντούρες από δέρμα – ψώρα. Τελικά είπα στη Μαρία ότι θα πάμε σε ένα δερματολόγο. Έτσι, κλείσαμε ένα ραντεβού δερματολόγου και πήγαμε. Ο ειδικός δερματολόγος αξιολόγησε τη Μαρία και είπε ότι είχε έκζεμα, της συνταγογράφησαν κρέμες και πήγαμε σπίτι. Αλλά οι εβδομάδες περνούσαν και δε γινόταν καλύτερα. Έτσι, πήγαμε ξανά, αυτή τη φορά στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Φύγαμε με την ίδια διάγνωση (έκζεμα). Αυτό συνέβη περίπου έξι φορές (ERs και κλινικές walk-in, περισσότερα ERs, περισσότερες κλινικές) και όλοι είχαν την ίδια διάγνωση (έκζεμα). Τίποτα δε δούλευε ή τη βοηθούσε.

Γρήγορα προς τα εμπρός, στο Σεπτέμβριο του 2018. Η Μαρία με ρώτησε αν θα μπορούσε να έρθει να κοιμηθεί στο κρεβάτι μου (δόξα τω Θεώ συμφώνησα), γιατί δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το βράδυ. Ξάπλωσα ξύπνια ακούγοντας την αναπνοή της: Ήταν τόσο άσχημα και κυριολεκτικά λαχάνιαζε για να αναπνεύσει. Πήγα να την αγγίξω και το μπλουζάκι της ήταν βουτηγμένο στον ιδρώτα. Το επόμενο πρωί, όταν ξύπνησε, τη ρώτησα: «Μαρία πόσο καιρό αναπνέεις έτσι και ιδρώνεις έτσι;». Εκείνη απάντησε: «Περίπου τρεις μήνες». Τότε άρχισα να ανησυχώ, νομίζοντας ότι κάτι δεν πάει καλά! Σε αυτό το σημείο δεν πίστευα ποτέ ότι ήταν η λέξη που αρχίζει από C. Πραγματικά πίστευα ότι μπορεί να έχει πνευμονία. Έτσι, επικοινώνησα με την ξαδέρφη μου που εργάζεται στο νοσοκομείο και τη ρώτησα αν θα μπορούσε να πάρει στη Μαρία μια ακτινογραφία του στήθους της το συντομότερο δυνατόν.

Το επόμενο πρωί πήγα στη δουλειά και η Μαρία πήγε μόνη της στο νοσοκομείο για την ακτινογραφία της. Η 18η Σεπτεμβρίου 2018 ήταν η χειρότερη μέρα της ζωής μας… Αυτή ήταν η μέρα που η Μαρία έλαβε τα καταστροφικά νέα ότι είχε καρκίνο… Φανταστείτε να σας λένε ότι έχετε καρκίνο στα 18 και η μαμά σας δεν είναι καν μαζί σας… Πήρα τα καταστροφικά νέα στο τηλέφωνο από τον ξάδερφό μου. Έπεσα στο πάτωμα κλαίγοντας. Φτάσαμε στο νοσοκομείο για να συναντήσουμε τη Μαρία και όλα μετά από αυτό ήταν απλά μια θολούρα…

Οι επόμενες ημέρες γέμισαν με αξονικές τομογραφίες, ειδικές εξετάσεις αίματος, σαρώσεις κατοικίδιων ζώων, βιοψίες κατά τη διάρκεια βιοψιών… Μπορούσα να δω το φόβο στα μάτια της όμορφης κόρης μου, αλλά έπρεπε να είμαι δυνατή, δεν έπρεπε να δείξω φόβο. Θα κρυβόμουν στο μπάνιο και θα έκλαιγα για να μη με δει η Μαρία. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2018, πήραμε πιο καταστροφικά νέα: Η Μαρία διαγνώστηκε με επιθετικό λέμφωμα Hodgkin σταδίου 4 που είχε εξαπλωθεί στους πνεύμονές της.

Ο κόσμος μας κατέρρευσε… Ο υπέροχος Dr April Shamy στο JGH και η ομάδα του μας διαβεβαίωσαν, ότι η πρόγνωση της Μαρίας φαινόταν καλή, αλλά λίγο γνωρίζαμε ότι αυτός ο καρκίνος είχε άλλα σχέδια… Θα θυμάμαι πάντα την πρώτη χημειοθεραπεία… Όλοι κλάψαμε, αλλά ο φόβος στα μάτια της Μαρίας ήταν απλά καταστροφικός… Εβδομάδα με την εβδομάδα της χημειοθεραπείας… δε θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που πήγα στο μπάνιο και βρήκα τη Μαρία στο πάτωμα του ντους να κλαίει, καθώς τα όμορφα μαλλιά της έπεφταν όλα έξω και είχε κολλήσει κάθε συστάδα μαλλιών στον τοίχο του ντους. Ο πόνος στα μάτια της ήταν σπαρακτικός αλλά και πάλι, έπρεπε να είμαι η δυνατή…

Γρήγορα προς τα εμπρός στο σήμερα… Η όμορφη 22χρονη Μαρία μου έχει περάσει από την κόλαση και πίσω, δεν ήταν ποτέ σε ύφεση, είχε 6 έως 7 γραμμές θεραπείας, πολλές βιοψίες, δεν μπορώ καν να μετρήσω πόσες εξετάσεις αίματος, μεταγγίσεις αίματος, σαρώσεις κατοικίδιων ζώων, χημειοθεραπείες, ανοσοθεραπείες, τη δική της μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, έχοντας τα ωάριά της κατεψυγμένα (επειδή οι πιθανότητες να αποκτήσει ποτέ παιδιά είναι ελάχιστες έως καθόλου), την απώλεια μαλλιών πολλές φορές. Σε τέσσερα χρόνια δεν έχει λειτουργήσει τίποτα, τίποτα δε χρειάστηκε να σταματήσει τις χημειοθεραπείες, επειδή δεν κάνουν τίποτα, καμία θεραπεία δε λειτουργεί, η υγεία της επιδεινώνεται και ως μητέρα, με τρομάζει μέχρι θανάτου. Το να βλέπεις το φόβο στα μάτια του παιδιού σου και να μη μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό δεν είναι μόνο αποστραγγιστικό αλλά σπαρακτικό.

Στις 15 Ιουνίου 2022, πήραμε τελικά κάποια ελπιδοφόρα νέα, ότι η Μαρία πληροί τις προϋποθέσεις για μια ερευνητική δοκιμή που ονομάζεται innate cell engager (πάγος) afm13, σε συνδυασμό με προενεργοποιημένο και εκτεταμένο ομφαλοπλακουντιακό αίμα (CB) στο MD Anderson Cancer Center στο Χιούστον του Τέξας. Μετά από πολλές συζητήσεις με τον Δρ Yago Nieto (MD Anderson και ο ογκολόγος μας Dr. Shamy) και οι δύο συμφωνούν ότι αυτή η ερευνητική δοκιμή είναι το μόνο πράγμα που θα σώσει τη ζωή της Μαρίας… Αλλά όλα έρχονται με ένα κόστος, ειδικά επειδή πρέπει να πάμε στο Χιούστον του Τέξας για να πάρουμε αυτή τη θεραπεία (κόστος 250.000 δολάρια ΗΠΑ).

Έτσι, φανταστείτε για να σώσω τη ζωή του παιδιού μου, πρέπει να κάνω ό, τι χρειάζεται για να σώσω τη ζωή του. Η Μαρία αξίζει μια ευκαιρία να ζήσει, η Μαρία αξίζει να τελειώσει τα 3 της rd έτος νοσηλευτικής, η Μαρία αξίζει να βγει έξω και να κάνει πάρτι όπως κάθε 22χρονος, αξίζω να δω την όμορφη κόρη μου να παντρεύεται… Η ζωή δεν είναι πραγματικά δίκαιη μερικές φορές… Το να βλέπεις το παιδί σου να υποφέρει και να βλέπεις την υγεία του να επιδεινώνεται έτσι, δεν είναι δίκαιο και δεν μπορώ να πιστέψω ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να σώσουμε τη ζωή της κόρης μου.

Επομένως, παρακαλώ βοηθήστε την οικογένειά μας δωρίζοντας οποιοδήποτε μικρό ποσό μπορείτε. Εάν 18.000 άνθρωποι μπορούν να δωρίσουν 20 δολάρια, μπορούμε να επιτύχουμε το στόχο μας και να σώσουμε τη ζωή της Μαρίας. Και αν δεν μπορείτε να δωρίσετε, παρακαλώ μοιραστείτε, μοιραστείτε, μοιραστείτε το go fund me link…

Ευχαριστούμε κάθε άτομο που αφιέρωσε χρόνο για να διαβάσει την ιστορία μας και να μοιραστεί τον πόνο μας.

Με εκτίμηση

Έλσα Μωραΐτη & Μαρία Μουσκάρη

ΓΙΑ ΔΩΡΕΕΣ

Ιστός: https://gofund.me/50e6f845