TA NEA | Διαβάζω TA Nea Mε "PDF" | Ποιοί Είμαστε | Επικοινωνία | Αρχείο | video | Συνδρομές | Email |
Απλοί θεατές έμειναν τελικά οι ελληνo-Λαβαλιώτες στις πρόσφατες εκλογές της ΕΟΚΛ, αφού η συντριπτική πλειοψηφία δεν είναι καν μέλη του οργανισμού.
Οσο για τα υπάρχοντα μέλη , τα μισά απο αυτά αδιάφορα στις προεκλογικές υποσχέσεις των υποψηφίων, απαθή στην έντονη διαφημιστική καμπάνια, ασυγκίνητα στις εκκλήσεις των εθελοντών για ευρύτερη συμμετοχή στα κοινά...
830 ψήφοι, ποσοστό μόλις 2,9% της παροικίας των 30,000 (όπως πιστεύουμε), ανέδειξαν το νέο διοικητικό συμβούλιο της Ελληνικής Ορθόδοξης Κοινότητας του Λαβάλ. Και αν αφαιρέσουμε τους «Μοντρεαλίτικους» ψήφους, τότε έχουμε ένα «καθαρό» ποσοστό ...1,5%!
Η αποχή δηλαδή σε όλο της το μεγαλείο!
Έτσι, η νέα διοίκηση με ποσοστιαία εντολή 1,5% στην τσέπη, θα έχει να διαπραγματευτεί τις οικονομικές αξιώσεις του Μητροπολίτη, τις περικοπές των σχολικών επιχορηγήσεων , την ένωση των κοινοτήτων και σχολείων και την ίδρυση (όπως υποσχέθηκε) του ελληνικού γηροκομείου...
Και εμείς οι «απ΄ έξω», εν τω μεταξύ, απαιτούμε...
Απαιτούμε εκλογές, αλλά απέχουμε...
Απαιτούμε συμμετοχή των «νέων» ,αλλά τους εγκαταλείπουμε...
Απαιτούμε απομάκρυνση των «παλιών» αλλά τους αφήνουμε...
Απαιτούμε «φρένο» στις απαιτήσεις του Μητροπολίτη αλλά και γεμίζουμε «τίγκα» τις Εκκλησιές...
Οι απαιτήσεις ωστόσο δημιουργούν και υποχρεώσεις, με τις οποίες –όπως έχει αποδειχτεί - δεν τα πάμε και πολύ καλά.
Σκεφτήκαμε για λίγο αν....
Ενισχύουμε τις Κοινότητες και το Κογκρέσο με τη συνδρομή μας;
Προσφέρουμε κάποια - ολιγόωρη έστω - εθελοντική εργασία;
Συμμετέχουμε στις διαδικασίες; (όπως οι εκλογές, π.χ)
Παρακολουθούμε τα παροικιακά ενημερωτικά μέσα ,ώστε να μαθαίνουμε τι συμβαίνει γύρω μας;
Οι νέες διοικήσεις του Λαβάλ και σύντομα του Μόντρεαλ, χωρίς το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή μας, είναι αδύνατον να προχωρήσουν και να επιτύχουν στόχους όσο κι αν προσπαθήσουν.
Συνεπώς, η μόνη επιλογή μας (πιστεύω) είναι να αλλάξουμε νοοτροπία όσο είναι ακόμη καιρός. Αν φυσικά θέλουμε να συνεχίσουμε το έργο των πρωτεργατών που στόχευε στη διατήρηση και προώθηση του πολιτισμού, των παραδόσεων, ιδανικών και αξιών μας.
Ας μη ξεχνάμε. Η συρρίκνωση ήδη άρχισε να συντελείται με ταχύτατο ρυθμό. Θα το αντιληφθούμε άραγε κάποτε; Διότι, όταν θα είμαστε προ των πυλών, πολύ φοβάμαι πως θα είναι πλέον πολύ αργά...