TA NEA | Διαβάζω TA Nea Mε "PDF" | Ποιοί Είμαστε | Επικοινωνία | Αρχείο | video | Συνδρομές | Email |
Σε λίγες μέρες το 2007 θα είναι παρά αναμνήσεις. Όπως συνηθίζεται καθώς θα φεύγει και θα έρχεται φρέσκος φρέσκος ο καινούργιος χρόνος 2008 θα υψώσουμε τα ποτήρια μας θα ευχηθούμε ο ένας τον άλλον τα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και θα βάλουμε έναν ακόμα χρόνο στο ντουλάπι του παρελθόντος. Φυσικά όλα αυτά με την ελπίδα ότι ο νέος χρόνος θα είναι και πιο «αγαπητός» από τον προκάτοχο του... Όλοι λίγο ή πολύ κάπου κοντά στην πρωτοχρονιά θα κάνουμε μια ανακεφαλαίωση για τα όσα κάναμε και μπορούσαμε να κάνουμε το 2007 και φυσικά θα δώσουμε αδρές υποσχέσεις στον εαυτό μας για το τι θα κάνουμε το 2008. Δίνουμε λοιπόν για ποσοστή φορά στον εαυτό μας υποσχέσεις (και το λέμε και στους δικούς μας) τ’ ότι θα χάσουμε μερικά κιλά, θα κόψουμε το τσιγάρο, το ποτό. τον τζόγο, θα, θα, θα... λες και προπονούμαστε για εκλογική αναμέτρηση. Στο τέλος θα έρθει πάλι η ίδια στιγμή όπου το 2008 θα φεύγει και θα έρχεται το 2009 και τότε πάλι θα λέμε οι περισσότεροι τις ίδιες υποσχέσεις στον εαυτό μας.
Ας αφήσουμε όμως το τί έπραξε ο εαυτούλης μας κι’ ας δούμε τι καταφέραμε σαν οργανωμένη παροικία το 2007. Αν θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τα πεπραγμένα του χρόνου που έφυγε θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε ότι αυτή η χρονιά και προπαντός μετά το καλοκαίρι ήταν μια από τις δυναμικότερες της τελευταίας δεκαετίας. Με όχι και πλήρη διαφάνεια η χρονιά άρχισε με διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση του Κεμπέκ για την εξασφάλιση της επιχορήγησης των Ελληνικών μας σχολείων. Οι όποιες επιτεύξεις έγιναν σ’ αυτό τον τομέα οφείλονται στο γεγονός ότι οι επαρχιακές εκλογές έδωσαν πίσω την έδρα της περιοχής Laurier-Dorion σε Ελληνικά χέρια χάρις στην νίκη του συμπάροικου Γεράσιμου Σκλαβούνου, απόφοιτου του σχολείου Σωκράτης. Στην υπόθεση αυτή βοήθησε και το γεγονός τ’ ότι στις εκλογές του Μαρτίου το Κεμπέκ έκλεξε κυβέρνηση μειοψηφίας με πολύ δυνατή αντιπολίτευση από το κόμμα ADQ του Mario Dumont. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι αυξάνεται η προσέλευση συμπαροίκων σε θέσεις κλειδιά στο κόμμα αυτό. Συγκεκριμένα εκτός από πολιτικούς διοργανωτές και προέδρους σε εκλογικές περιφέρειες όπως αυτή του Fabre όπου το αξίωμα το προέδρου έχει ο Αντώνης Γκουβούσης και την αντιπροεδρία ο Νίκος Καταλιφός το ADQ έκλεξε για πρόεδρο του τον συμπάροικο ποινικολόγο Αθανάσιο Πεντεφούντα. Έτσι με τις παραπάνω συγκυρίες τα σχολεία μας πήραν κάποια παράταση στο θέμα των επιχορηγήσεων. Την Άνοιξη η οργανωμένη παροικία ανέδειξε στο αξίωμα του προέδρου του Ελληνοκαναδικού κογκρέσου, τον Συμβολαιογράφο και πρώην πρόεδρο της Κοινότητας Μόντρεαλ (1971) Δημήτρη Μανωλάκο.
Όλα έδειχναν ότι κι’ αυτή η προεδρία στο κογκρέσο θα περνούσε αδρανείς και απαρατήρητη από την ομογένεια. Τα θλιβερά όμως γεγονότα των πυρκαγιών στην πατρίδα κι’ αργότερα η αναγνώριση των Σκοπίων ως «Μακεδονία» από την κυβέρνηση του Καναδά έκαναν τον Μανωλάκο ένα από τους πιο δραστήριους προέδρους του Κογκρέσο. Κάτω από την ηγεσία του και με την βοήθεια της ομογένειας συγκεντρώθηκαν και εστάλησαν $350 000 στους πυρόπληκτους ενώ αργότερα για το θέμα των Σκοπίων έγινε συλλαλητήριο έξω από την Καναδική βουλή που για πολλούς είχε επιτυχία αλλά για πολλούς άλλους και προπαντός για τον Μητροπολίτη Σωτήριο η κίνηση αυτή ήταν αναδιοργάνωτη και βεβιασμένη. Χωρίς να το πάρουμε υπόψη, το Συλλαλητήριο έγινε η εκκίνηση μιας αναπάντεχης διαμάχης μεταξύ Μητρόπολις και Κογκρέσου η οποία μεταφέρθηκε σε όλα τα πλάτη και μήκη του παροικιακού τύπου χάρις σε βομβαρδισμούς επιστολών και ραδιοφωνικών συνεντεύξεων. Ακόμα και σήμερα η διαμάχη συνεχίζεται έχοντας θαμώνες την παροικία...Σίγουρα το δεύτερο κεφάλαιο αυτού του «έργου» θα συνεχιστεί το 2008... Ένα άλλο κεφάλαιο που άρχισε κι’ αυτό πρόσφατα και θα συνεχιστεί του χρόνου είναι το μέλλον της κοινότητας του Λαβάλ. Μια κοινότητα όπου παρόλο τον πληθυσμό χιλιάδων ομογενών δεν κατάφερε ποτέ να συγκεντρώσει πάνω από 300 με 500 μέλη. Μ’ ένα συνολικό χρέος που φτάνει τα 2 εκατομμύρια δολάρια η κοινότητα του Λαβάλ αντιμετωπίζει για άλλη μια φόρα πρόβλημα επιβίωσης ως αστικός οργανισμός βάση με το νόμο 268.
Μια λύση που ήρθε στο φώς τελευταίως και επαλείφθησε ο Μητροπολίτης στις πρόσφατες αναφορές του στα ραδιόφωνα, είναι να ξεχρεωθούν τα δάνεια από την Μητρόπολη σε αντάλλαγμα να γυρίσει η κοινότητα πίσω στους Ομοιομόρφους κανονισμούς και να παραχωρήσει όλη την περιουσία της. Συνάμα θα κτιστεί σε τακτικό χρόνο πίσω από τον Τίμιο Σταυρό, πολιτιστικό κέντρο και προπαντός οίκος ευγηρίας.
Σε περίπτωση που η κοινότητα θα αρνηθεί την πρόταση της Μητρόπολις, η τελευταία πρόκειται να κτίσει Εκκλησία και κτιριακό συγκρότημα στο Ste-Dorothée του Λαβάλ. Έτσι με τις εκλογές που θα γίνουν τον Φεβρουάριο 2008 σίγουρα θα δούμε την αντιπαράθεση δυο παρατάξεων στην κοινότητα του Λαβάλ. Μια ενδοτική με την πρόταση της Μητρόπολις και η άλλη υποστηριζόμενη από την διοίκηση του Μόντρεαλ να φέρει το θέμα της ένωσης των κοινοτήτων Μόντρεαλ, Λαβάλ επι τάπητος.
Όλα δείχνουν λοιπόν ότι οι εξελίξεις το 2008 θα είναι η συνέχεια των όσων άρχισαν το 2007. Εφ’ όσον λοιπόν δεν υπάρχουν μεγάλοι ευεργέτες για να σώσουν την κοινότητα του Λαβάλ, το 2008 μπορεί να σημάνει το τέλος μιας κοινότητας που όλα αυτά τα χρόνια ένας Θεός ήξερε μόνο πως κρατούσε οικονομικά. Απ’ ότι φαίνεται το Λαβάλ το 2008 είτε θα προσκολλήσει στην Μητρόπολη είτε θα ενωθεί με το Μόντρεαλ.
Ποιός ξέρει μπορεί επίσης σε μερικά χρόνια να αναγκαστεί και ...η Κοινότητα του Μόντρεαλ (μια κι’ αυτή έχει έλλειψη από μεγάλους ευεργέτες) να ενδώσει, να πετάξει το καταστατικό της 231 και να πάει πίσω απ’ εκεί που άρχισε...στους Ομοιόμορφους κανονισμούς της Αρχιεπισκοπής. Κάποιος μου ενθύμισε ότι είναι γραμμένο στο 231 ότι σε περίπτωση διάλυσης της κοινότητας τα περιουσιακά στοιχεία πάνε...στην Αρχιεπισκοπή. «Δικιά μας δεν είναι και η Αρχιεπισκοπή;», με ρώτησε.
Το ωραίο είναι ότι ούτε οι αστικές κοινότητες, ούτε το κογκρέσο μα ούτε και η Μητρόπολις πήραν ενεργό μέρος στην πολυσυζητημένη επιτροπή Bouchard/Taylor. Η οργανωμένη παροικία μα και η Εκκλησιαστική αρχή έλαμψε δια την απουσία της σε μια επιτροπή που σίγουρα κάτι θα μπορούσαμε κι’ εμείς να προσθέσουμε για τα δικά μας δικαιώματα. Εκτός κι’ αν όλα είναι μια χαρά.
Το 2008 φρόνιμο θα ήταν, οι ηγεσίες να κοιτάξουν και το σύνολο της ομογένειας δίδοντας το παρόν σε σημαντικές ανοικτές ακροάσεις όπως η επιτροπή Bouchard/Taylor.