«Τούρτα» γενεθλίων, με γλυκόπικρη σαντιγί

    ΕΛΛΑΔΑ: ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ν.Δ.

    Εν αναμονή των εξελίξεων στα μέτωπα της Novartis και της οικονομίας, το Μαξίμου αναζητά περισσότερα «καύσιμα» από αυτά που του εξασφάλισε η διαχείριση της πανδημίας και της ελληνοτουρκικής κρίσης στον Έβρο

    Τέλη Γενάρη – αρχές Φλεβάρη και έχοντας στην πλάτη του έξι μήνες πρωθυπουργικής θητείας, είναι απολύτως βέβαιο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης οραματιζόταν να γιορτάσει αλλιώς τα πρώτα γενέθλια της κυβέρνησής του. Προφανώς, όχι με υδάτινες αψίδες όπως στα αεροδρόμια που άνοιξαν πρόσφατα τις πύλες τους στους τουρίστες από το εξωτερικό, αλλά σίγουρα χωρίς την αβεβαιότητα που επικρατεί σήμερα λόγω της μεταπανδημικής οικονομικής κρίσης.

    Ακούγεται υπερφυσικό αλλά, τελικά, αυτό για το οποίο δεν είχε προετοιμαστεί καθόλου –σε αντίθεση με τις υπόλοιπες προεκλογικές εξαγγελίες του– ο πρόεδρος της κυβέρνησης και της Νέας Δημοκρατίας ήταν το πόσο… δίσεκτο μπορεί να γίνει το δίσεκτο 2020. Το αντιλήφθηκε λίγες ημέρες πριν εκπνεύσει ο Φεβρουάριος, όταν στις 26 εκείνου του μήνα πιστοποιήθηκε το πρώτο κρούσμα του κορωνοϊού στην Ελλάδα. Το είχε πια σιγουρέψει, όταν στις 29/2 η Τουρκία δοκίμασε επικίνδυνα τα «νεύρα» της χώρας μας, με την ανοιχτή υποκίνηση δεκάδων χιλιάδων μεταναστών και προσφύγων να εισβάλουν στην ελληνική επικράτεια από τον Έβρο. Είναι αναμφίβολα τα δύο κομβικά περιστατικά που χωρίζουν τον ένα χρόνο της «γαλάζιας» διακυβέρνησης σε «ΠΡΙΝ» και «ΜΕΤΑ».
    Το ευτύχημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη (και για τη χώρα φυσικά) είναι ότι και στην περίπτωση της υγειονομικής κρίσης αλλά και στην περίπτωση της υβριδικής πολεμικής απειλής στον Έβρο, τα αντανακλαστικά των αρμόδιων υπηρεσιών που διαχειρίστηκαν τις κρίσεις ήταν άψογα. Ωστόσο, ο πολιτικός χρόνος τρέχει και η αναρώτηση πλέον είναι, αν αυτά τα δύο πανθομολογούμενα επιτεύγματα που «υποχρέωσαν» σε συναίνεση ακόμη και την Κουμουνδούρου, αρκούν για να κρατήσουν εσαεί ατσαλάκωτο το «κοστούμι» της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
    Οι εξελίξεις στο πολιτικο-δικαστικό πεδίο της υπόθεσης Novartis, οι λίγες αλλά υπαρκτές ανορθογραφίες που παρατηρούνται στη λειτουργία του επιτελικού κράτους και κυρίως η αντιμετώπιση της ύφεσης, που έχει αρχίσει να δείχνει τα δόντια της σε πολλούς κλάδους της πραγματικής οικονομίας, σκηνογραφούν ημέρες… καύσωνα για τους παροικούντες την Ηρώδου Αττικού και την οδό Πειραιώς.

    Γράφει ο Νίκος Τσαγκατάκης

    Η NOVARTIS…
    Τον… ατελείωτο έχουν οι εργασίες της Προανακριτικής που ερευνά τυχόν ευθύνες τού τέως αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης, Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, αναφορικά με την υπόθεση Novartis. Θυμίζετε ότι οι αρχικές προβλέψεις έλεγαν ότι τα κόμματα θα έχουν έτοιμα τα πορίσματά τους τα Χριστούγεννα του ’19, αλλά σε μία υπόθεση τόσο πυκνή σε αποκαλύψεις, τα Χριστούγεννα έγιναν… Πάσχα, και το Πάσχα κατακαλόκαιρο.
    Αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά στα χρονοδιαγράμματα, τα πορίσματα των κομμάτων θα είναι έτοιμα στις 15 Ιουλίου. Αυτό σημαίνει ότι περίπου μία εβδομάδα αργότερα, μεταξύ 22 και 24 Ιουλίου, τα πορίσματα θα υποβληθούν στη βάσανο της κοινοβουλευτικής ψηφοφορίας, προκειμένου η ολομέλεια της Βουλής να αποφασίσει για το αν o επονομαζόμενος «Ρασπούτιν» θα παραπεμφθεί στο Δικαστικό Συμβούλιο, που είναι αρμόδιο να κάνει την κύρια ανάκριση και να αποφανθεί την παραπομπή του ή όχι στο Ειδικό Δικαστήριο, βάσει της συνταγματικής επιταγής του άρθρου 86.

    …ΚΑΙ Η «ΣΥΝΙΣΤΩΣΑ» ΝΤΟΡΑ
    Αυτά επί των διαδικαστικών. Γιατί το… ζουμί δε βρίσκεται μόνο στις αποκαλύψεις για την ύπαρξη ομόκεντρων κύκλων (παρά) κρατικής εξουσίας επί πρωθυπουργίας Τσίπρα. Βρίσκεται και στην επιλογή να μείνει εκτός κάδρου των ευθυνών για τους χειρισμούς στην υπόθεση Novartis ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.
    Είναι εκπεφρασμένη η άποψη του Κυριάκου Μητσοτάκη ότι τους πολιτικούς αντιπάλους του δεν τους στέλνει στα δικαστήρια. Αλλά ακόμη και αν αυτό είναι μία «ζυγισμένη» επιλογή, που δίνει στο Μαξίμου τη δυνατότητα διαρκούς πολιτικής απαξίωσης –και επ’ ουδενί ηρωοποίησης– του Αλέξη Τσίπρα, δεν περνά απαρατήρητη η εσωκομματική «συνιστώσα» που εν πολλοίς υποστηρίζει την κατάποση του χαπιού της λήθης για τις αδικοπραξίες της προηγούμενης κυβέρνηση στην υπόθεση Novartis.
    Με αυτή την άποψη συντάσσεται σχεδόν ξεκάθαρα η Ντόρα Μπακογιάννη που ισχυρίζεται ότι στην κυβέρνηση πρέπει «να ξεπεράσουμε τους κομματικούς μας εαυτούς και να σταθούμε στο ύψος της πολιτικής μας ευθύνης». Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι όπως ομολογεί η πρώην υπουργός Εξωτερικών, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. «ενορχήστρωσε» διώξεις σπίλωσης των πολιτικών αντιπάλων της.
    Το πώς, τώρα, θα πειστούν οι σπιλωμένοι να ασπαστούν τη μεγαλοψυχία της Ντόρας και θα ξεχάσουν όσα υπέστησαν, είναι ένας άλλος γρίφος, που ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να… στύψει το κεφάλι του για το πώς θα τον λύσει, με τρόπο που δε θα αναγκάσει να επαναστατήσουν ακόμη και οι… μπετόβεργες από το κτίριο της οδού Πειραιώς.

    O ΔΡΑΚΟΣ ΤΗΣ ΥΦΕΣΗΣ
    Μετά από 365 ημέρες διακυβέρνησης, ο «Γολγοθάς» της κυβέρνησης παραμένει η οικονομία και, δεδομένης της ζημίας που έχει προκαλέσει η πανδημία, οι οιωνοί δεν είναι και οι καλύτεροι. Την Τρίτη 30 Ιουνίου, η ΤτΕ ανακοίνωσε την αναθεωρημένη πρόβλεψή της για την πορεία του ΑΕΠ, τοποθετώντας την υποχώρησή του σε ένα εύρος από το -4,4% ως το -9,4% (έναντι του -4% ως -8% που προέβλεπε τον Απρίλιο), με το βασικό σενάριο της Κεντρικής Τράπεζας για την οικονομική δραστηριότητα να προβλέπει σημαντική κάμψη της τάξης του -5,8%.
    Την ίδια ώρα, στο υπουργείο Οικονομικών βλέπουν τα δημόσια ταμεία να μη γεμίζουν, αφού ο τουρισμός μόλις «άνοιξε» –ακόμα οι κρατήσεις κυμαίνονται σε πολύ ρηχά νερά– ενώ οι φορολογικές και άλλες εισπράξεις κατακρημνίζονται στο -40%.
    Αναλυτές με μακρά πείρα στο πολιτικό ρεπορτάζ δεν αποκλείουν το βάθεμα της ύφεσης να παράξει πολιτικά αποτελέσματα. Εννοούν, δηλαδή, ότι η καλή εικόνα που έχει η πλειοψηφία των πολιτών για την κυβέρνηση και αποτυπώνεται σε όλες τις δημοσκοπήσεις, δεν αποκλείεται να τρωθεί, αν τα νοικοκυριά αρχίσουν να βιώνουν συνθήκες δυσπραγίας και οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί πάψουν να «βγαίνουν».
    Από την άλλη πλευρά, στο Μαξίμου προετοιμάζονται και γι αυτό το ενδεχόμενο, παίρνοντας επιπλέον μέτρα στήριξης (βλ. επικείμενη εκταμίευση της β’ φάσης της επιστρεπτέας προκαταβολής και μείωση προκαταβολής φόρου έως 100%) και παραμένοντας συγκρατημένα αισιόδοξοι, ότι ο κυβερνητικός σχεδιασμός θα αποδειχτεί επιτυχής και σε αυτή την περίσταση.
    Άλλωστε, όπως είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην εισαγωγική τοποθέτησή του στην τελευταία συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, «σπάνια έχουν γίνει τόσα πολλά σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη το γεγονός ότι βρεθήκαμε αντιμέτωποι με πολύ μεγάλες προκλήσεις, οικονομικές, γεωπολιτικές, υγειονομικές».